به تصريح كتاب ، چنان كه ياد شده ، تاريخ تأليف آن خيلى پيش از اينها مىشود ، با اين حساب ، اين حدس تا حدى بعيد مينمايد . بنابراين بايد گفت كه با كتاب موجود « تاريخ شاهى » نيست ، يا اينكه مسأله دامادى ناصر الدين منشى با دختر شرف الدين مقبل و داشتن فرزندى از او بنام عز الدين مسعود امرى است كه ارتباطى با اين ناصر الدين مؤلف سمط العلى نبايد داشته باشد ، و همه اين احتمالات بما تكليف مىكند كه نام كتاب را احتياطا با نام تاريخ ابو سعيد يكى ندانيم و به همين دليل بنده آن را به صورت « تاريخ شاهى قراختائيان » ضبط كردم كه هم نزديك است به آن ، و هم با آن تفاوت دارد . با همه اينها به حساب اينكه كتاب موجود ، اولا بدون عنوان بوده ، ثانيا مؤلف آن شناخته نشده ، نميتوان به قطع گفت كه همان تاريخ ابو سعيد يعنى تاريخ شاهى باشد ، اما از جهت سبك مغلق عبارات و اينكه در واقع مقدمه سمط العلى است ، و نشانى ديگر هم از تاريخ شاهى نداريم ، به احتمالى هم مىشود حدس زد كه اين كتاب قسمتى از تاريخ شاهى ابو سعيد بوده باشد ، و تا نسخهء ديگرى از كتاب مذكور پيدا نشود ، اين حدس قابل قبول است ، اما از جهت اينكه اگر واقعا روزى تاريخ شاهى ابو سعيد پيدا شد ، از جانب مؤلف آن خجالتى نصيب مخلص نشود ، آن را تاريخ شاهى قراختائيان ياد كردم كه بهرحال وجه تمايزى باشد . نسخه مورد استفاده : نسخه‌اى كه نگارنده براى چاپ از آن استفاده نمود ، نسخه منحصربه‌فردى است كه در كتابخانه ملى ايران وجود دارد و در سالهاى اخير خريدارى شده و نخستين بار آقاى محمد تقى دانش‌پژوه استاد محترم ، مرا بدان رهنما شدند و چهار سال قبل ، آقاى دكتر مظاهرى رئيس كتابخانه ملى ، عكسى از آن در اختيارم گذاشتند . كتاب در 558 صفحه كوچك ، به خط خوش نستعليق نوشته شده و نام ناسخ نيز ثبت نيست . كتاب ناتمام است و فصل آخر كتاب به پايان نمىرسد . علاوه بر آن در متن كتاب در دو سه مورد افتادگى هم هست كه به موقع به آن اشاره شده است .